दीपकम् अध्याय 12 वयम् अभ्यासं कुर्मः

अद्यतन2026-09-05

प्र1.
उदाहरणानुसारं क्रियापदस्य लोट्-लकाररूपैः वाक्यानि पूरयन्तु — यथा : छात्राः प्रातः शीघ्रम् उत्तिष्ठन्तु । (उत् + तिष्ठ्) (क) अम्ब ! अहं क्रीडार्थं ……… (गच्छ्) (ख) आगच्छन्तु, वयं प्रार्थनागीतं ……… (गाय्) (ग) ज्वरः अस्ति । पुत्र ! वृष्टौ न ……… (क्रीड्) (घ) लते ! भवती मम उपनेत्रम् ……… (आ + नय्) (ङ) आर्ये ! अहम् अन्तः ……… (प्रविश्) (च) अहं पृच्छामि त्वम् उत्तरं ……… (वद्) (छ) यूयं शीघ्रं नगरम् ……… (आ + गच्छ्) (ज) तात ! वयं कदा चलचित्रं ……… (पश्य्)
उत्तर

हर वाक्य में कर्ता पहले ढूँढ़िए — वही बता देगा कि क्रिया किस पुरुष और वचन में लगेगी।

वाक्यम्कर्ताउत्तरम्पुरुषः / वचनम्हिन्दी
(क) अम्ब ! अहं क्रीडार्थं ……… (गच्छ्)अहम्गच्छानिउत्तमपुरुषः, एकवचनम्माँ! मैं खेलने जाऊँ?
(ख) आगच्छन्तु, वयं प्रार्थनागीतं ……… (गाय्)वयम्गायामउत्तमपुरुषः, बहुवचनम्आइए, हम प्रार्थना-गीत गाएँ।
(ग) ज्वरः अस्ति । पुत्र ! वृष्टौ न ……… (क्रीड्)त्वम् (‘पुत्र!’ इति सम्बोधनम्)क्रीडमध्यमपुरुषः, एकवचनम्बुखार है। बेटा! वर्षा में मत खेलो।
(घ) लते ! भवती मम उपनेत्रम् ……… (आ + नय्)भवतीआनयतुप्रथमपुरुषः, एकवचनम्लता! आप मेरा चश्मा ले आइए।
(ङ) आर्ये ! अहम् अन्तः ……… (प्रविश्)अहम्प्रविशानिउत्तमपुरुषः, एकवचनम्आर्ये! मैं भीतर आ जाऊँ?
(च) अहं पृच्छामि त्वम् उत्तरं ……… (वद्)त्वम्वदमध्यमपुरुषः, एकवचनम्मैं पूछता हूँ, तुम उत्तर बोलो।
(छ) यूयं शीघ्रं नगरम् ……… (आ + गच्छ्)यूयम्आगच्छतमध्यमपुरुषः, बहुवचनम्तुम सब शीघ्र नगर आ जाओ।
(ज) तात ! वयं कदा चलचित्रं ……… (पश्य्)वयम्पश्यामउत्तमपुरुषः, बहुवचनम्पिताजी! हम चलचित्र कब देखें?
(घ) में सबसे अधिक भूल होती है: ‘भवती’ का अर्थ ‘आप’ है, पर संस्कृत में भवान्/भवती सदा प्रथमपुरुष लेते हैं। इसलिए उत्तर ‘आनय’ (मध्यमपुरुष) नहीं, बल्कि ‘आनयतु’ होगा। इसी प्रकार (ग) में सम्बोधन ‘पुत्र!’ है — कर्ता ‘त्वम्’ छिपा है, इसलिए मध्यमपुरुष एकवचन ‘क्रीड’।
Tip: (क), (ङ), (ज) के अन्त में प्रश्नवाचक भाव है — ‘जाऊँ?’, ‘आ जाऊँ?’, ‘कब देखें?’। लोट्लकार का उत्तमपुरुष ठीक यही काम करता है: अनुमति माँगना या संकल्प करना। उपसर्ग मत भूलिए — ‘आ + नय्’ = आनयतु, ‘आ + गच्छ्’ = आगच्छत।
प्र2.
चिह्नानि ( ? ! । , ) भावानुसारं वाक्ये योजयन्तु — यथा : राकेश ! कुत्र असि ? अत्र आगच्छ । (क) पुत्र किं करोषि (ख) कः श्लोकं वदति (ग) भवान् तत्र तिष्ठतु (घ) आचार्यः कदा आगच्छति (ङ) अहो रमणीयः पर्वतः
उत्तर

पहले देखिए वाक्य में सम्बोधन है या नहीं, फिर देखिए वह प्रश्न है, आज्ञा है या विस्मय

वाक्यम्चिह्नयुक्तं वाक्यम्कारणम्
(क) पुत्र किं करोषिपुत्र ! किं करोषि ?‘पुत्र’ सम्बोधन है → विस्मयादिबोधक ( ! ); ‘किम्’ प्रश्नवाचक है → प्रश्नचिह्न ( ? )
(ख) कः श्लोकं वदतिकः श्लोकं वदति ?‘कः’ प्रश्नवाचक सर्वनाम है → प्रश्नचिह्न ( ? )
(ग) भवान् तत्र तिष्ठतुभवान् तत्र तिष्ठतु ।यह प्रार्थना/आज्ञा है, प्रश्न नहीं → पूर्णविराम ( । )
(घ) आचार्यः कदा आगच्छतिआचार्यः कदा आगच्छति ?‘कदा’ प्रश्नवाचक अव्यय है → प्रश्नचिह्न ( ? )
(ङ) अहो रमणीयः पर्वतःअहो ! रमणीयः पर्वतः ।‘अहो’ विस्मयादिबोधक अव्यय है → ( ! ); शेष कथन है → ( । )
प्रश्नवाचक पद ही प्रश्नचिह्न का संकेत है: संस्कृत के क-वर्ग के पद — किम्, कः, का, कदा, कुत्र, कथम्, कति, कियत् — जहाँ आ जाएँ, वहाँ वाक्य के अन्त में ? लगेगा। जहाँ ये न हों और क्रिया लोट् में हो, वहाँ केवल लगेगा (जैसे (ग))।
अल्पविराम ( , ) कहाँ लगेगा? इन पाँचों वाक्यों में अल्पविराम की आवश्यकता नहीं है। उसका प्रयोग तब होता है जब एक ही वाक्य में दो भाग जोड़ने हों — जैसे पाठ में ही : ‘आम् , पञ्च शतानि (५००) रुप्यकाणि सन्ति ।’ अथवा ‘आगच्छन्तु, वयं प्रार्थनागीतं गायाम ।’
क्या यह उपयोगी रहा? त्रुटि बताएँ