प्र1.
छात्राः ! एतत् चित्रं पश्यन्तु। एतत् आकर्षकं खलु ?
उत्तर
आम् आचार्ये ! एतत् चित्रं बहु आकर्षकम् अस्ति। चित्रे नीलः निर्मलः समुद्रः, विविधवर्णाः मत्स्याः, कच्छपाः, प्रवालशृङ्खलाः, सिन्धुतलविहारं कुर्वन्तौ जनौ, तटे नारिकेलवृक्षाः च दृश्यन्ते।
आम् आचार्ये ! बहु आकर्षकम् अस्ति।
आकर्षकम् = रमणीयम् (मनोहर)
यह चित्र बहुत आकर्षक है।
आकर्षकम् = रमणीयम् (मनोहर)
यह चित्र बहुत आकर्षक है।
हिन्दी भावार्थ: अध्यापिका कक्षा में एक चित्र दिखाकर पूछती हैं — "बच्चो! यह चित्र देखो। यह आकर्षक है न?" छात्र उत्तर देते हैं — "हाँ आचार्या जी! यह बहुत आकर्षक है।" चित्र में नीला समुद्र, रंग-बिरंगी मछलियाँ, मूँगे की चट्टानें और समुद्र के भीतर तैरते हुए गोताखोर दिखाई देते हैं।
व्याकरण-सङ्केतः: एतत् — नपुंसकलिङ्गम्, प्रथमा विभक्तिः, एकवचनम् (विशेष्यम् 'चित्रम्')। खलु इति अव्ययम्, अत्र प्रश्नार्थे 'न वा ?' इति भावे प्रयुक्तम्।