दीपकम् अध्याय 2 सुभाषितानि

अद्यतन2026-09-05

प्र1.
वस्त्रेण वपुषा वाचा विद्यया विनयेन च । वकारैः पञ्चभिर्युक्तो नरो भवति पूजितः ॥१॥ — अस्य श्लोकस्य अन्वयं, अर्थं, भावं च लिखन्तु ।
उत्तर

पदच्छेदः — वस्त्रेण, वपुषा, वाचा, विद्यया, विनयेन, च, वकारैः, पञ्चभिः, युक्तः, नरः, भवति, पूजितः ।

अन्वयः — वस्त्रेण वपुषा वाचा विद्यया विनयेन च (इति एतैः) पञ्चभिः वकारैः युक्तः नरः पूजितः भवति ।

अर्थः (हिन्दी) — वस्त्र, शरीर, वाणी, विद्या और विनय — इन पाँच ‘व’कारों से युक्त मनुष्य संसार में पूजित (आदरणीय) होता है।

पञ्च वकाराः
१. वस्त्रम् — समुचित एवं स्वच्छ पहनावा
२. वपुः — स्वस्थ, सुडौल शरीर
३. वाक् — मधुर और हितकर वचन
४. विद्या — निरन्तर अध्ययन
५. विनयः — नम्र व्यवहार

भावः — यः जनः समुचितानि वस्त्राणि धरति, शरीरेण स्वस्थः अस्ति, सदा सुमधुरं हितकरं च वचनं वदति, सर्वदा अध्ययने संलग्नः भवति, तथा च विनम्रतया व्यवहरति — तादृशः पञ्चभिः वकारैः युक्तः मनुष्यः लोके सम्मानं प्राप्नोति

ऐसा क्यों: पाँचों गुण मिलकर व्यक्तित्व बनाते हैं। केवल विद्या हो पर वाणी कठोर हो, या वेश ठीक हो पर विनय न हो, तो आदर नहीं मिलता। इसीलिए श्लोक ‘पञ्चभिः युक्तः’ कहता है — पाँचों साथ चाहिए।
व्याकरणम्: ‘वस्त्रेण, वपुषा, वाचा, विद्यया, विनयेन, वकारैः’ — सर्वाणि तृतीया विभक्तिः (करणे तृतीया)। ‘पञ्चभिः वकारैः’ — तृतीया बहुवचनम्, पुंलिङ्गम्।
प्र2.
षड् दोषाः पुरुषेणेह हातव्या भूतिमिच्छता । निद्रा तन्द्रा भयं क्रोध आलस्यं दीर्घसूत्रता ॥२॥ — अस्य श्लोकस्य अन्वयं, अर्थं, भावं च लिखन्तु ।
उत्तर

पदच्छेदः — षड्, दोषाः, पुरुषेण, इह, हातव्याः, भूतिम्, इच्छता, निद्रा, तन्द्रा, भयम्, क्रोधः, आलस्यम्, दीर्घसूत्रता ।

अन्वयः — इह भूतिम् इच्छता पुरुषेण निद्रा तन्द्रा भयं क्रोधः आलस्यं दीर्घसूत्रता (च इत्येते) षड् दोषाः हातव्याः ।

अर्थः (हिन्दी) — इस संसार में ऐश्वर्य (उन्नति) चाहने वाले मनुष्य को छह दोष छोड़ देने चाहिए — अधिक नींद, आलस-भरी जड़ता, भय, क्रोध, आलस्य और काम को टालते रहना।

दोषःअर्थवह कैसे रोकता है
निद्राअति नींदसमय नष्ट होता है
तन्द्राऊँघ, अकर्मण्यतामन काम में लगता ही नहीं
भयम्डरआरम्भ ही नहीं कर पाते
क्रोधःगुस्साविवेक और सम्बन्ध नष्ट
आलस्यम्सुस्तीपरिश्रम रुक जाता है
दीर्घसूत्रताकाम टालनाअवसर हाथ से निकल जाता है

भावः — अस्मासु निद्रादयः षड् दोषाः भवन्ति । एते अस्माकम् ऐश्वर्यस्य उन्नतेश्च अवरोधकाः भवन्ति । अतः यदि मानवः स्वजीवने धनिकः विद्वान् वा भवितुम् इच्छति, ऐश्वर्यं वैभवं च प्राप्तुं वाञ्छति, तर्हि सः अतिनिद्रां, तन्द्रां, भीतिं, क्रोधम्, आलस्यं, विलम्बेन कार्यकरणस्य प्रवृत्तिं च — एतान् षड् दोषान् परित्यजेत्

व्याकरणम्: ‘पुरुषेण’ एवं ‘इच्छता’ — तृतीया एकवचनम् (कर्मवाच्ये कर्तरि तृतीया)। ‘हातव्याः’ — ‘हा’ धातोः कृत्य-प्रत्ययान्तं रूपम्, प्रथमा बहुवचनम्, अर्थः — त्यक्तव्याः ।
प्र3.
अद्भिर्गात्राणि शुध्यन्ति मनः सत्येन शुध्यति । विद्यातपोभ्यां भूतात्मा बुद्धिर्ज्ञानेन शुध्यति ॥३॥ — अस्य श्लोकस्य अन्वयं, अर्थं, भावं च लिखन्तु ।
उत्तर

पदच्छेदः — अद्भिः, गात्राणि, शुध्यन्ति, मनः, सत्येन, शुध्यति, विद्या-तपोभ्याम्, भूतात्मा, बुद्धिः, ज्ञानेन, शुध्यति ।

अन्वयः — गात्राणि अद्भिः शुध्यन्ति । मनः सत्येन शुध्यति । भूतात्मा विद्यातपोभ्यां शुध्यति । बुद्धिः ज्ञानेन शुध्यति ।

अर्थः (हिन्दी) — शरीर के अङ्ग जल से शुद्ध होते हैं, मन सत्य से, जीवात्मा विद्या और तप से, तथा बुद्धि ज्ञान से शुद्ध होती है।

चत्वारि शुद्धि-साधनानि
गात्राणि → अद्भिः (जल)
मनः → सत्येन (सत्य)
भूतात्मा → विद्यातपोभ्याम् (विद्या + तप)
बुद्धिः → ज्ञानेन (ज्ञान)

भावः — प्रतिदिनं स्नानेन मानवस्य शरीरं स्वच्छं भवति । सत्येन मनः पवित्रं भवति; सत्यकथनेन मनसि द्वन्द्वः भीतिः च न भवति । नित्यं विद्याभ्यासेन परिश्रमेण च जीवस्य शुद्धिः भवति । ज्ञानेन च बुद्धिः निर्मला भवति । अतः मनुष्यः नित्यं स्नानं, सत्यकथनं, विद्याभ्यासं, परिश्रमं, ज्ञानार्जनं च कुर्यात् ।

ऐसा क्यों: जैसे बाहर की मैल जल धो देता है, वैसे ही भीतर की मैल — झूठ, दुविधा, अज्ञान — सत्य, तप और ज्ञान धोते हैं। श्लोक बाहरी स्वच्छता से आरम्भ करके क्रमशः भीतरी शुद्धि तक ले जाता है।
व्याकरणम्: ‘अद्भिः’ = ‘अप्’ (जल, नित्यं स्त्रीलिङ्गं बहुवचनम्) इत्यस्य तृतीया बहुवचनम्। ‘विद्यातपोभ्याम्’ — तृतीया द्विवचनम् (विद्या च तपः च — द्वन्द्वसमासः)।
प्र4.
उत्तरं यत् समुद्रस्य हिमाद्रेश्चैव दक्षिणम् । वर्षं तद् भारतं नाम भारती यत्र सन्ततिः ॥४॥ — अस्य श्लोकस्य अन्वयं, अर्थं, भावं च लिखन्तु ।
उत्तर

पदच्छेदः — उत्तरम्, यत्, समुद्रस्य, हिमाद्रेः, च, एव, दक्षिणम्, वर्षम्, तद्, भारतम्, नाम, भारती, यत्र, सन्ततिः ।

अन्वयः — यत् समुद्रस्य उत्तरं हिमाद्रेः च दक्षिणं तद् एव भारतं नाम वर्षम्, यत्र भारती सन्ततिः (अस्ति) ।

अर्थः (हिन्दी) — जो भूभाग समुद्र के उत्तर में और हिमालय के दक्षिण में है, वही ‘भारत’ नामक वर्ष (देश) है, जहाँ भरत की सन्तान (भारतीय) रहती है।

समुद्रात् उत्तरम् + हिमाद्रेः दक्षिणम् = भारतवर्षम्
तत्र निवसन्ती सन्ततिः = भारती (भारतीयाः)

भावः — अस्मिन् सुभाषिते सुभाषितकारः भारतस्य भौगोलिकं स्वरूपं वर्णयति । हिन्दमहासागरस्य उत्तरभागे हिमालयस्य च दक्षिणभागे यः भूभागः अस्ति, तस्य भूभागस्य नाम भारतवर्षम् । अत्रत्याः नागरिकाः भारतीयाः इति प्रसिद्धाः ।

शब्दार्थः: ‘वर्षम्’ अत्र न ‘साल’, अपितु महाद्वीपस्य विभागः (a division of a continent)। ‘हिमाद्रिः’ = हिम + अद्रि = हिमालयः। ‘सन्ततिः’ = अपत्यम्, सन्तान। यह श्लोक विष्णुपुराण का प्रसिद्ध वचन है।
प्र5.
जलबिन्दुनिपातेन क्रमशः पूर्यते घटः । स हेतुः सर्वविद्यानां धर्मस्य च धनस्य च ॥५॥ — अस्य श्लोकस्य अन्वयं, अर्थं, भावं च लिखन्तु ।
उत्तर

पदच्छेदः — जलबिन्दु-निपातेन, क्रमशः, पूर्यते, घटः, सः, हेतुः, सर्वविद्यानाम्, धर्मस्य, च, धनस्य, च ।

अन्वयः — घटः क्रमशः जलबिन्दु-निपातेन पूर्यते; सः हेतुः सर्वविद्यानां धर्मस्य च धनस्य च भवति ।

अर्थः (हिन्दी) — जल की बूँदों के गिरने से घड़ा धीरे-धीरे भर जाता है। यही (क्रमशः संचय का) नियम समस्त विद्याओं, धर्म और धन की प्राप्ति का भी कारण है।

भावः — यथा निरन्तरं जलस्य बिन्दूनां पतनेन रिक्तः अपि घटः पूर्णः भवति, तथैव जीवने निरन्तरम् अभ्यासेन सामान्यः अपि मानवः सर्वप्रकारकं ज्ञानं, धर्मं, धनं च लभते ।

ऐसा क्यों: यहाँ भरते हुए घड़े का दृष्टान्त (उपमा) दिया गया है। एक बूँद से कुछ नहीं होता — पर बूँदें रुकती नहीं, इसलिए घड़ा भर जाता है। इसी तरह प्रतिदिन थोड़ा-थोड़ा पढ़ना, थोड़ा-थोड़ा बचाना, थोड़ा-थोड़ा अच्छा काम करना — वर्षों में बड़ी पूँजी बन जाता है।
व्याकरणम्: ‘पूर्यते’ — कर्मवाच्यम्, लट् लकार, प्रथमपुरुष एकवचनम् (‘पूर् / पॄ’ धातु)। ‘जलबिन्दुनिपातेन’ — तृतीया एकवचनम्, करणे तृतीया।
प्र6.
यः पठति लिखति पश्यति परिपृच्छति पण्डितानुपाश्रयति । तस्य दिवाकरकिरणैः नलिनीदलमिव विस्तारिता बुद्धिः ॥६॥ — अस्य श्लोकस्य अन्वयं, अर्थं, भावं च लिखन्तु ।
उत्तर

पदच्छेदः — यः, पठति, लिखति, पश्यति, परिपृच्छति, पण्डितान्, उपाश्रयति, तस्य, दिवाकरकिरणैः, नलिनीदलम्, इव, विस्तारिता, बुद्धिः ।

अन्वयः — यः पठति लिखति पश्यति परिपृच्छति पण्डितान् उपाश्रयति च, तस्य बुद्धिः दिवाकरकिरणैः नलिनीदलम् इव विस्तारिता भवति ।

अर्थः (हिन्दी) — जो पढ़ता है, लिखता है, देखता है, आदरपूर्वक प्रश्न पूछता है और विद्वानों के पास रहता है — उसकी बुद्धि वैसे ही खिल उठती है जैसे सूर्य की किरणों से कमल का दल खिल जाता है।

बुद्धि-विकासस्य पञ्च सोपानानि
पठनम् → लेखनम् → दर्शनम् → प्रश्नः → सत्सङ्गः
फलम् — विस्तारिता बुद्धिः

भावः — अस्माभिः आत्मविकासाय सर्वथा श्रेष्ठजनैः सह सङ्गतिः वासश्च कर्तव्यः । यतो हि यः निरन्तरं पठति (अर्थात् स्वाध्यायं करोति), लिखति, पश्यति, विविधान् प्रश्नान् करोति (स्वस्य संशयं दूरीकरोति), ज्ञानिजनानाम् आश्रये (समीपे) तिष्ठति — तस्य बुद्धिः तथैव वर्धते यथा सूर्यस्य किरणैः कमलं पूर्णतया विकसितं भवति ।

अलङ्कारः: ‘नलिनीदलम् इव’ — ‘इव’ शब्द के कारण यहाँ उपमा अलङ्कारः है। उपमेय — बुद्धिः; उपमानम् — नलिनीदलम्; साधारण धर्म — विस्तारिता (खिलना); वाचक — इव।
प्र7.
प्रियवाक्यप्रदानेन सर्वे तुष्यन्ति जन्तवः । तस्मात् तदेव वक्तव्यं वचने का दरिद्रता ॥७॥ — अस्य श्लोकस्य अन्वयं, अर्थं, भावं च लिखन्तु ।
उत्तर

पदच्छेदः — प्रियवाक्य-प्रदानेन, सर्वे, तुष्यन्ति, जन्तवः, तस्मात्, तद्, एव, वक्तव्यम्, वचने, का, दरिद्रता ।

अन्वयः — सर्वे जन्तवः प्रियवाक्यप्रदानेन तुष्यन्ति, तस्मात् तद् एव वक्तव्यम्; वचने का दरिद्रता ?

अर्थः (हिन्दी) — प्रिय वचन कहने से सभी प्राणी सन्तुष्ट हो जाते हैं; इसलिए वही (प्रिय वचन) बोलना चाहिए। वचन में कैसी कंजूसी?

भावः — मधुरभाषणेन सर्वे अपि प्राणिनः — अस्माकं सर्वाणि मित्राणि, माता, पिता, भ्राता इत्यादयः — प्रसन्नाः भवन्ति । मधुरभाषणेन कापि हानिः नास्ति । अतः सर्वदा मधुरभाषणम् एव करणीयम् । मधुरभाषणे कदापि सङ्कोचः न करणीयः ।

ऐसा क्यों: ‘वचने का दरिद्रता’ — यह श्लोक का सबसे सुन्दर तर्क है। धन देने में तो खर्च होता है, पर मीठा बोलने में कुछ भी खर्च नहीं होता; फिर भी लोग उसमें कंजूसी करते हैं। यह प्रश्न-रूप (काकु) से कही गई फटकार है।
पाठ-टिप्पणी: पुस्तक के पृष्ठ 20 पर छपा ‘भावार्थः — मधुरभाषणेन सर्वे अपि प्राणिनः…’ वस्तुतः इसी सातवें श्लोक का भावार्थ है (पृष्ठ-सज्जा के कारण वह आठवें श्लोक के साथ छप गया है)।
प्र8.
आलस्यं हि मनुष्याणां शरीरस्थो महान् रिपुः । नास्त्युद्यमसमो बन्धुः कृत्वा यं नावसीदति ॥८॥ — अस्य श्लोकस्य अन्वयं, अर्थं, भावं च लिखन्तु ।
उत्तर

पदच्छेदः — आलस्यम्, हि, मनुष्याणाम्, शरीरस्थः, महान्, रिपुः, न, अस्ति, उद्यमसमः, बन्धुः, कृत्वा, यम्, न, अवसीदति ।

अन्वयः — आलस्यं हि मनुष्याणां शरीरस्थः महान् रिपुः (अस्ति) । उद्यमसमः बन्धुः न अस्ति, (जनः) यं (उद्यमं) कृत्वा न अवसीदति ।

अर्थः (हिन्दी) — आलस्य ही मनुष्यों का शरीर में ही बैठा हुआ बड़ा शत्रु है। परिश्रम के समान कोई बन्धु नहीं, जिसे करके मनुष्य कभी दुःखी नहीं होता।

पक्षःश्लोकस्य वचनम्अर्थ
शत्रुःआलस्यम् — शरीरस्थः महान् रिपुःभीतर ही रहने वाला, इसीलिए सबसे खतरनाक
मित्रम्उद्यमः — अद्वितीयः बन्धुःजो कभी हारने-दुःखी होने नहीं देता

भावः — आलस्यम् एव मनुष्यस्य शरीरे विद्यमानः महान् शत्रुः अस्ति । तत् एव अस्माकं कार्यस्य सम्पादने अवरोधकं भवति । परिश्रमः एव अस्माकं वास्तविकं मित्रम् अस्ति । यः परिश्रमं करोति सः कदापि दुःखं न प्राप्नोति ।

व्याकरणम्: ‘नास्त्युद्यमसमो बन्धुः’ = न + अस्ति + उद्यमसमः + बन्धुः (यण्/गुण-सन्धि तथा विसर्ग-सन्धि)। ‘नावसीदति’ = न + अवसीदति (वृद्धि-सन्धिः: अ + अ = आ)।
प्र9.
अष्टादशपुराणेषु व्यासस्य वचनद्वयम् । परोपकारः पुण्याय पापाय परपीडनम् ॥९॥ — अस्य श्लोकस्य अन्वयं, अर्थं, भावं च लिखन्तु ।
उत्तर

पदच्छेदः — अष्टादश-पुराणेषु, व्यासस्य, वचन-द्वयम्, परोपकारः, पुण्याय, पापाय, परपीडनम् ।

अन्वयः — अष्टादशपुराणेषु व्यासस्य वचनद्वयम् (अस्ति) — परोपकारः पुण्याय, परपीडनं पापाय (च भवति) ।

अर्थः (हिन्दी) — अठारह पुराणों में व्यास जी की दो ही बातें हैं — दूसरों का उपकार करना पुण्य के लिए है, और दूसरों को पीड़ा देना पाप के लिए।

भावः — महर्षेः वेदव्यासस्य अष्टादशपुराणानां सारः वचनद्वये अस्ति —

  • परेषाम् उपकारेण पुण्यं भवति ।
  • परेषां पीडनेन पापं भवति ।

अतः अस्माभिः सर्वदा परोपकारः करणीयः; अन्येषां पीडनं कदापि न करणीयम् ।

ऐसा क्यों: अठारह पुराण हजारों श्लोकों के हैं, पर उनका निचोड़ केवल दो पंक्तियों में आ जाता है — यही इस सुभाषित की शक्ति है। धर्म की कसौटी सरल कर दी गई: ‘मेरे इस काम से किसी का भला हुआ या बुरा?’
व्याकरणम्: ‘पुण्याय’, ‘पापाय’ — चतुर्थी विभक्तिः, एकवचनम् (प्रयोजने चतुर्थी)। ‘वचनद्वयम्’ — नपुंसकलिङ्गम्, प्रथमा एकवचनम्।
क्या यह उपयोगी रहा? त्रुटि बताएँ