दीपकम् अध्याय 11 अत्र इदम् अवधेयम्

अद्यतन2026-09-05

प्र1.
कर्तृवाच्यं किम् ? उदाहरणैः सह स्पष्टीकुरुत। (पृष्ठ 128)
उत्तर
नियमः — कर्तृवाच्ये वाक्ये कर्तृपदस्य प्रथमा विभक्तिः भवति, क्रियापदं च कर्तृपदानुसारि भवति। अर्थात् क्रियापदस्य पुरुषः वचनं च कर्तृपदस्य अनुसारेण भवति। वाक्ये कर्मपदम् अस्ति चेत् तस्य द्वितीया विभक्तिः भवति।
हिन्दी में: कर्तृवाच्य में कर्ता प्रधान होता है — कर्ता प्रथमा में, कर्म द्वितीया में, और क्रिया कर्ता के पुरुष-वचन के अनुसार बदलती है।

पुस्तक के उदाहरण (पृष्ठ 129):

पुरुषःएकवचनम्बहुवचनम्
प्रथमपुरुषःबालकः ग्रामं गच्छति।बालकाः ग्रामं गच्छन्ति।
मध्यमपुरुषःत्वं ग्रामं गच्छसि।यूयं ग्रामं गच्छथ।
उत्तमपुरुषःअहं ग्रामं गच्छामि।वयं ग्रामं गच्छामः।
पाठात् उदाहरणानि:वीरवरः स्वावासं गत्वाप्राबोधयत्’ · ‘राजा स्वप्रासादं प्राविशत्’ · ‘महीपतिः समग्रकर्णाटप्रदेशम् अयच्छत्’ — तीनों में कर्ता प्रथमा में, कर्म (स्वावासम्/स्वप्रासादम्/प्रदेशम्) द्वितीया में और क्रिया कर्ता के अनुसार है।
प्र2.
कर्मवाच्यं किम् ? क्रियापदस्य रूपं कथं सिध्यति ? (पृष्ठ 129–130)
उत्तर
नियमः — कर्मवाच्ये कर्तृपदस्य तृतीया विभक्तिः, कर्मपदस्य प्रथमा विभक्तिः, तथा च क्रियापदं कर्मपदानुसारि भवति। अर्थात् क्रियापदस्य पुरुषः वचनं च कर्मपदस्य अनुसारेण भवति।
क्रियापदस्य रूपम् — धातुः + य + आत्मनेपदम्
यथा — गम् (धातुः) + य + ते (आत्मनेपदप्रत्ययः) = गम्यते
हिन्दी में: कर्मवाच्य में कर्म प्रधान हो जाता है। कर्ता तृतीया (‘के द्वारा’) में चला जाता है, कर्म प्रथमा में आ जाता है, और क्रिया अब कर्म के वचन-पुरुष के अनुसार चलती है। यही कारण है कि ‘बालकेन ग्रामः गम्यते’ में क्रिया एकवचन है, पर ‘बालकेन ग्रामाः गम्यन्ते’ में बहुवचन — कर्ता तो वही एक बालक है, पर कर्म बदल गया।

पुस्तक के उदाहरण (पृष्ठ 129):

कर्तृवाच्यम्कर्मवाच्यम् (एकवचनम्)कर्मवाच्यम् (बहुवचनम्)
बालकः ग्रामं गच्छति।बालकेन ग्रामः गम्यते।बालकेन ग्रामाः गम्यन्ते।
त्वं ग्रामं गच्छसि।त्वया ग्रामः गम्यते।युष्माभिः ग्रामाः गम्यन्ते।
अहं ग्रामं गच्छामि।मया ग्रामः गम्यते।अस्माभिः ग्रामाः गम्यन्ते।
अन्यानि यकार-सहितानि रूपाणि: पठ् → पठ्यते, लिख् → लिख्यते, खाद् → खाद्यते — ये सब भाव-कर्मवाचक क्रियापद हैं।
पाठात्: ‘तत् कथं विलम्ब्यते ?’, ‘गृह्यताम् एष मद्दत्त उपहारः’ (लोट्, कर्मवाच्य) — कर्म ‘उपहारः’ प्रथमा में है, इसीलिए क्रिया एकवचन है।
प्र3.
भाववाच्यं कदा प्रयुज्यते ? के धातवः सर्वदा अकर्मकाः भवन्ति ? (पृष्ठ 130)
उत्तर
नियमः — अकर्तृवाच्यवाक्ये यदि कर्मपदस्य अभावः भवति, तर्हि भाववाच्यस्य प्रयोगः भवति। तदा कर्तृपदस्य तृतीया विभक्तिः भवति, क्रियापदस्य च केवलम् एकम् एव अपरिवर्तनीयं रूपं भवति — तत् च प्रथमपुरुषस्य एकवचनं रूपम्।
क्यों ऐसा होता है: कर्मवाच्य में क्रिया कर्म के अनुसार चलती थी। भाववाच्य अकर्मक धातुओं का होता है — वहाँ कर्म है ही नहीं। जब क्रिया को किसी से मिलान करना ही नहीं, तो वह अपने तटस्थ रूप (प्रथमपुरुष एकवचन) में जम जाती है और कर्ता कोई भी हो, नहीं बदलती।

पुस्तक के उदाहरण (पृष्ठ 130):

कर्ता (तृतीया)भाववाच्य-वाक्यम्क्रियापदम्
बालकेनबालकेन हस्यते।हस्यते
बालकैःबालकैः हस्यते।हस्यते
त्वया / युष्माभिःत्वया हस्यते। युष्माभिः हस्यते।हस्यते
मया / अस्माभिःमया हस्यते। अस्माभिः हस्यते।हस्यते
सदा अकर्मकाः धातवः — हस्, क्रन्द्, स्था, स्ना, शी, भू इत्यादयः।
ध्यातव्यम्: ‘हस्यते’ क्रियापद कर्तृपदों के बदलने पर भी नहीं बदलता — यही भाववाच्य की पहचान है। पाठ में ‘तत् कथं विलम्ब्यते ?’ इसी शैली का प्रयोग है — कर्म कोई नहीं, क्रिया प्रथमपुरुष एकवचन में।
क्या यह उपयोगी रहा? त्रुटि बताएँ