दीपकम् अध्याय 9 इदम् अत्र अवधेयम्

अद्यतन2026-09-05

प्र1.
विशेषणम् किम् ? विशेष्यम् किम् ? पाठात् उदाहरणं दत्त्वा स्पष्टयत।
उत्तर
विशेषणम् — यत् पदं कस्यचित् विशेषतां सूचयति तत् विशेषणम् इति उच्यते।
विशेष्यम् — यत् पदं मुख्यतया विशेषरूपेण उच्यते तत् पदं विशेष्यं भवति।

पाठस्य उदाहरणे — ‘उत्तमाः वैद्याः’ — अत्र ‘वैद्यस्य’ विशेषता उक्ता, अतः वैद्याः = विशेष्यपदम् तथा उत्तमाः = विशेषणपदम्। एवमेव पाठे ‘उत्तमाः’, ‘मनोहरम्’ इत्यादयः शब्दाः विशेषतां प्रकटयन्ति, अतः एते विशेषणानि सन्ति।

हिन्दी में: जो पद किसी की विशेषता बताए वह विशेषण है; और जिसकी विशेषता बताई जाती है, जो मुख्य रूप से कहा जाता है, वह विशेष्य है। ‘मनोहरं शुकरूपम्’ में ‘शुकरूपम्’ विशेष्य है और ‘मनोहरम्’ उसका विशेषण।
पहचानने का तरीका: वाक्य में से संज्ञा हटा दीजिए — यदि शेष पद अकेला अधूरा लगे तो वही विशेषण है। ‘विशाले प्राङ्गणे’ में ‘विशाले’ अकेला अधूरा है; ‘प्राङ्गणे’ अपने-आप में पूरा — इसलिए ‘प्राङ्गणे’ विशेष्य, ‘विशाले’ विशेषण।
प्र2.
विशेष्य-विशेषणयोः सम्बन्धः कीदृशः ? त्रीणि नियमानि उदाहरणसहितं लिखत।
उत्तर
नियमः (क) — लिङ्गम्: विशेष्यस्य यत् लिङ्गं भवति तत् एव लिङ्गं विशेषणस्य अपि भवति।
नियमः (ख) — वचनम्: विशेष्यस्य यत् वचनं भवति तदेव वचनं विशेषणस्य अपि भवति।
नियमः (ग) — विभक्तिः: विशेष्यस्य या विभक्तिः सा एव विभक्तिः विशेषणस्य अपि भवति।
नियमःपाठस्य उदाहरणम्विवरणम्
(क) लिङ्गम्लौकिकः खगः‘खगः’ विशेष्यपदं पुंलिङ्गम् अस्ति, अतः ‘लौकिकः’ विशेषणपदम् अपि पुंलिङ्गम् एव।
(ख) वचनम्उत्तमाः वैद्याः‘वैद्याः’ विशेष्यपदं बहुवचने वर्तते, अतः ‘उत्तमाः’ विशेषणपदम् अपि बहुवचने एव।
(ग) विभक्तिःमधुरां वाणीम्‘वाणीम्’ विशेष्यपदं द्वितीयाविभक्तौ वर्तते, अतः ‘मधुराम्’ विशेषणपदम् अपि द्वितीयाविभक्तौ एव।
सूत्ररूपेण श्लोकः —
यल्लिङ्गं यद्वचनं या च विभक्तिर्विशेष्यस्य।
तल्लिङ्गं तद्वचनं सा च विभक्तिर्विशेषणस्यापि॥
श्लोक का अर्थ: विशेष्य का जो लिङ्ग, जो वचन और जो विभक्ति हो, विशेषण का भी वही लिङ्ग, वही वचन और वही विभक्ति होती है। — यही तीन नियम एक पंक्ति में।
ऐसा क्यों: संस्कृत में विशेषण स्वतन्त्र नहीं है; वह विशेष्य के साथ समानाधिकरण होता है — अर्थात् दोनों एक ही वस्तु को कहते हैं। एक ही वस्तु के दो नाम अलग-अलग लिङ्ग-वचन-विभक्ति में कैसे रह सकते हैं ? इसलिए विशेषण को विशेष्य के अनुसार बदलना पड़ता है। हिन्दी में ‘अच्छा लड़का / अच्छी लड़की’ में भी यही होता है, पर संस्कृत में विभक्ति भी मिलानी पड़ती है।
प्र3.
अस्यां सारिण्यां केषाञ्चन विशेषणपदानां त्रिषु लिङ्गेषु प्रयोगः दर्शितः। एतान् पठत। (तथा वाक्यप्रयोग-सारणी अपि पठत।)
उत्तर

सारणी १ — त्रिषु लिङ्गेषु रूपाणि:

शब्दःपुंलिङ्गम्स्त्रीलिङ्गम्नपुंसकलिङ्गम्
उत्तमउत्तमःउत्तमाउत्तमम्
मनोहरमनोहरःमनोहरामनोहरम्
विस्मितविस्मितःविस्मिताविस्मितम्
उत्कृष्टउत्कृष्टःउत्कृष्टाउत्कृष्टम्
एकएकःएकाएकम्

सारणी २ — वाक्यप्रयोगः:

पुंलिङ्गम्स्त्रीलिङ्गम्नपुंसकलिङ्गम्
उत्तमः बालकःउत्तमा बालिकाउत्तमं गृहम्
मनोहरः पर्वतःमनोहरा वाटिकामनोहरम् उद्यानम्
उत्कृष्टः लेखकःउत्कृष्टा लेखिकाउत्कृष्टं पुस्तकम्
एकः विद्यालयःएका पाकशालाएकं चित्रम्
सारणी में देखने की बात: विशेषण का मूल शब्द (प्रातिपदिक) एक ही है — ‘उत्तम’। लिङ्ग बदलते ही अन्त बदलता है — पुंलिङ्ग में -ः, स्त्रीलिङ्ग में -आ, नपुंसकलिङ्ग में -म्। ये अकारान्त विशेषण हैं; इनके रूप क्रमशः ‘बालक’, ‘लता’ और ‘फल’ शब्द की भाँति चलते हैं।
स्वयं आजमाइए: इसी नियम से बनाइए — विस्मितः शिष्यः / विस्मिता शिष्या / विस्मितं मुखम्; मधुरः स्वरः / मधुरा वाणी / मधुरं फलम्
क्या यह उपयोगी रहा? त्रुटि बताएँ