शारदा अध्याय 8 अभ्यासाद् जायते सिद्धिः

अद्यतन2026-09-06

प्र1.
एतानि पदानि लट्-लकारस्य त्रिषु पुरुषेषु रूपाणि पठत लिखत च — लभते, जायते, भाषते, विद्यते, मोदते, सेवते, सहते, शोभते, यतते, वर्धते, मन्यते, द्योतते, रोचते, कम्पते, याचते, सहते, स्पर्धते, लज्जते, क्षीयते।
उत्तर

पहले नियम — फिर तालिका। ये उन्नीसों पद आत्मनेपदी धातुओं के लट्-लकार (वर्तमान काल) के प्रथमपुरुष-एकवचन के रूप हैं। लट्-लकार आत्मनेपद के नौ प्रत्यय ये हैं —

प्रथमपुरुषः — ते · इते (एते) · अन्ते
मध्यमपुरुषः — से · इथे (एथे) · ध्वे
उत्तमपुरुषः — ए · आवहे · आमहे

दिए गए पद में से अन्तिम ‘ते’ हटाइए — जो बचता है वही अङ्ग है (लभते → लभ, वर्धते → वर्ध, क्षीयते → क्षीय)। उसी अङ्ग में ऊपर के नौ प्रत्यय जोड़ दीजिए। नीचे पूरी तालिका है :

पदम्धातुःअर्थःप्रथमपुरुषःमध्यमपुरुषःउत्तमपुरुषः
एक.द्वि.बहु.एक.द्वि.बहु.एक.द्वि.बहु.
लभते√लभ्पानालभतेलभेतेलभन्तेलभसेलभेथेलभध्वेलभेलभावहेलभामहे
जायते√जन् (दिवादि, आ.)उत्पन्न होनाजायतेजायेतेजायन्तेजायसेजायेथेजायध्वेजायेजायावहेजायामहे
भाषते√भाष्बोलनाभाषतेभाषेतेभाषन्तेभाषसेभाषेथेभाषध्वेभाषेभाषावहेभाषामहे
विद्यते√विद् (दिवादि, आ.)होना, विद्यमान रहनाविद्यतेविद्येतेविद्यन्तेविद्यसेविद्येथेविद्यध्वेविद्येविद्यावहेविद्यामहे
मोदते√मुद्प्रसन्न होनामोदतेमोदेतेमोदन्तेमोदसेमोदेथेमोदध्वेमोदेमोदावहेमोदामहे
सेवते√सेव्सेवा करनासेवतेसेवेतेसेवन्तेसेवसेसेवेथेसेवध्वेसेवेसेवावहेसेवामहे
सहते√सह्सहनासहतेसहेतेसहन्तेसहसेसहेथेसहध्वेसहेसहावहेसहामहे
शोभते√शुभ्शोभा पानाशोभतेशोभेतेशोभन्तेशोभसेशोभेथेशोभध्वेशोभेशोभावहेशोभामहे
यतते√यत्प्रयत्न करनायततेयतेतेयतन्तेयतसेयतेथेयतध्वेयतेयतावहेयतामहे
वर्धते√वृध्बढ़नावर्धतेवर्धेतेवर्धन्तेवर्धसेवर्धेथेवर्धध्वेवर्धेवर्धावहेवर्धामहे
मन्यते√मन् (दिवादि, आ.)माननामन्यतेमन्येतेमन्यन्तेमन्यसेमन्येथेमन्यध्वेमन्येमन्यावहेमन्यामहे
द्योतते√द्युत्चमकनाद्योततेद्योतेतेद्योतन्तेद्योतसेद्योतेथेद्योतध्वेद्योतेद्योतावहेद्योतामहे
रोचते√रुच्अच्छा लगनारोचतेरोचेतेरोचन्तेरोचसेरोचेथेरोचध्वेरोचेरोचावहेरोचामहे
कम्पते√कम्प्काँपनाकम्पतेकम्पेतेकम्पन्तेकम्पसेकम्पेथेकम्पध्वेकम्पेकम्पावहेकम्पामहे
याचते√याच्माँगनायाचतेयाचेतेयाचन्तेयाचसेयाचेथेयाचध्वेयाचेयाचावहेयाचामहे
सहते√सह् (पुनरुक्तम्)सहनासहतेसहेतेसहन्तेसहसेसहेथेसहध्वेसहेसहावहेसहामहे
स्पर्धते√स्पर्ध्स्पर्धा करनास्पर्धतेस्पर्धेतेस्पर्धन्तेस्पर्धसेस्पर्धेथेस्पर्धध्वेस्पर्धेस्पर्धावहेस्पर्धामहे
लज्जते√लज्ज्लजानालज्जतेलज्जेतेलज्जन्तेलज्जसेलज्जेथेलज्जध्वेलज्जेलज्जावहेलज्जामहे
क्षीयते√क्षि (दिवादि, आ.)क्षीण होनाक्षीयतेक्षीयेतेक्षीयन्तेक्षीयसेक्षीयेथेक्षीयध्वेक्षीयेक्षीयावहेक्षीयामहे
ध्यान देने योग्य चार बातें: (१) जायते, विद्यते, मन्यते, क्षीयते — ये चारों दिवादिगण के हैं, इसलिए इनमें ‘य’ पहले से जुड़ा है (जन् + य + ते = जायते); उनका अङ्ग ‘जाय्, विद्य्, मन्य्, क्षीय्’ मानकर चलिए। (२) वर्धते में √वृध् का गुण होकर ‘वर्ध’ बना (ऋ → अर्)। (३) शोभते में √शुभ् का गुण होकर ‘शोभ’ बना (उ → ओ), और मोदते, द्योतते, रोचते में भी यही गुण हुआ है (मुद् → मोद, द्युत् → द्योत, रुच् → रोच)। (४) एक बार अङ्ग निकल जाए तो आगे सब धातुओं में प्रत्यय बिलकुल एक-से लगते हैं — यही आत्मनेपद की सुविधा है।
पुस्तक की सूची में एक छोटी बात:सहते’ इस सूची में दो बार छपा है (सातवें और सोलहवें स्थान पर) — इसलिए वास्तव में पद उन्नीस हैं पर भिन्न धातुएँ अठारह ही हैं। दुहराव मानकर एक ही बार अभ्यास कर लीजिए।
वाक्य बनाकर याद कीजिए (परियोजना-कार्य ३ में यही माँगा गया है): छात्रः विद्यां लभते। बालकाः उद्याने मोदन्ते। वयं गुरुं सेवामहे। त्वं सत्यं भाषसे। अहं सत्कर्मणि यते। वृक्षाः वायुना कम्पन्ते। भिक्षुकः धनं याचते।
क्या यह उपयोगी रहा? त्रुटि बताएँ