शारदा अध्याय 8 व्याकरणम्

अद्यतन2026-09-06

प्र1.
‘कर्तृ-कर्मवाच्यनियमः’ इति पेटिकायां कः नियमः दत्तः ? उदाहरणेन सह स्पष्टीकुरुत — “कर्तृवाच्ये कर्तरि प्रथमा विभक्तिः। कर्मणि द्वितीया विभक्तिः। क्रिया कर्तृपदानुसारिणी भवति।… कर्मवाच्ये कर्मणि प्रथमा, कर्तरि तृतीया, क्रिया कर्मपदानुसारिणी भवति।… कर्मवाच्यप्रयोगे क्रियापदानि आत्मनेपदयुक्तानि भवन्ति।”
उत्तर

नियमः — पुस्तकस्य शब्देषु :

बिन्दुःकर्तृवाच्यम्कर्मवाच्यम्
कर्ता किस विभक्ति मेंप्रथमा (कर्तरि प्रथमा)तृतीया (कर्तरि तृतीया)
कर्म किस विभक्ति मेंद्वितीया (कर्मणि द्वितीया)प्रथमा (कर्मणि प्रथमा)
क्रिया किसके अनुसारकर्तृपदानुसारिणीकर्मपदानुसारिणी
प्रधान कौनकर्ता (कर्तुः प्राधान्यम्)कर्म (कर्मकारकस्य प्राधान्यम्)
पद (क्रिया का रूप)धातु के अनुसार — परस्मैपद या आत्मनेपदसदा आत्मनेपदयुक्त

पुस्तक के अपने उदाहरण —

१. रामः ग्रामं गच्छति। (कर्तृवाच्यम्) → रामेण ग्रामः गम्यते। (कर्मवाच्यम्)
२. छात्राः विद्यालयं गच्छन्ति। (कर्तृवाच्यम्) → छात्रैः विद्यालयः गम्यते। (कर्मवाच्यम्)
वाक्यम्कर्ताकर्मक्रिया किसके अनुसार
रामः ग्रामं गच्छतिरामः — प्रथमाग्रामम् — द्वितीया‘रामः’ एकवचन → ‘गच्छति’ एकवचन
रामेण ग्रामः गम्यतेरामेण — तृतीयाग्रामः — प्रथमा‘ग्रामः’ एकवचन → ‘गम्यते’ एकवचन, आत्मनेपदयुक्त
छात्राः विद्यालयं गच्छन्तिछात्राः — प्रथमा बहुवचनविद्यालयम् — द्वितीयाकर्ता बहुवचन → क्रिया भी बहुवचन (गच्छन्ति)
छात्रैः विद्यालयः गम्यतेछात्रैः — तृतीया बहुवचनविद्यालयः — प्रथमा एकवचनकर्म एकवचन → क्रिया भी एकवचन (गम्यते)
सबसे बड़ी बात यही है: चौथी पंक्ति ध्यान से देखिए। कर्ता ‘छात्रैः’ बहुवचन है, फिर भी क्रिया ‘गम्यते’ एकवचन में है — क्योंकि कर्मवाच्य में क्रिया कर्म के पीछे चलती है, कर्ता के पीछे नहीं। पुस्तक इसी को यों कहती है — ‘अत्र कर्मपदम् (विद्यालयः) एकवचने अस्ति, अतः क्रियापि एकवचने भवति।’ यह वह एक बिन्दु है जिस पर परीक्षा में सबसे अधिक भूल होती है।
पाठ से जोड़िए: संवाद के आरम्भ में ही कर्मवाच्य के तीन सुन्दर उदाहरण आए हैं — ‘किं तद् ब्रह्म येन सर्वं जगदिदं सञ्चाल्यते?’, ‘त्वया स्वयमेव अन्वेषणं क्रियताम्’, ‘यत्नः अभ्यासश्च क्रियेताम्’। तीनों में कर्ता तृतीया में है और क्रिया कर्म के अनुसार — दूसरे में एकवचन (अन्वेषणम्), तीसरे में द्विवचन (यत्नः + अभ्यासः)। पुस्तक का नियम पाठ में जीवित रूप में मिलता है।
प्र2.
‘अधोलिखितानि वाक्यानि उच्चैः पठत अवगच्छत च’ — पुस्तके दत्तानि कर्तृवाच्य-कर्मवाच्ययोः नव युगलानि व्याख्यात।
उत्तर

उत्तरम् — पुस्तके दत्तानि नव युगलानि, प्रत्येकस्य परिवर्तनस्य कारणेन सह :

क्रमःकर्तृवाच्यम्कर्मवाच्यम्क्या-क्या बदला
रामः पाठं पठति।रामेण पाठः पठ्यते।रामः → रामेण (तृतीया); पाठम् → पाठः (प्रथमा); पठति → पठ्यते (कर्म एकवचन के अनुसार)
छात्राः विद्यालयं गच्छन्ति।छात्रैः विद्यालयः गम्यते।कर्ता बहुवचन तृतीया में; कर्म एकवचन प्रथमा में — इसलिए क्रिया एकवचन
बालिकाः गीतं गायन्ति।बालिकाभिः गीतं गीयते।बालिकाभिः तृतीया बहुवचन; ‘गीतम्’ नपुंसकलिङ्ग एकवचन — इसलिए ‘गीयते’ एकवचन
छात्रः श्लोकान् लिखति।छात्रेण श्लोकाः लिख्यन्ते।यहाँ उल्टा है — कर्ता एकवचन, पर कर्म ‘श्लोकाः’ बहुवचन, इसलिए क्रिया ‘लिख्यन्ते’ बहुवचन
माता पुत्रौ पश्यति।मात्रा पुत्रौ दृश्येते।कर्म ‘पुत्रौ’ द्विवचन है, इसलिए क्रिया भी द्विवचन ‘दृश्येते’; √दृश् का कर्मवाच्य ‘दृश्य-’
मनः सर्वाणि इन्द्रियाणि सञ्चालयति।मनसा सर्वाणि इन्द्रियाणि सञ्चाल्यन्ते।यह पाठ का ही वाक्य है (पृ. ९५)। कर्म ‘इन्द्रियाणि’ बहुवचन → क्रिया बहुवचन
ब्रह्मज्ञानाय त्वं स्वयमेव अन्वेषणं कुरु।ब्रह्मज्ञानाय त्वया स्वयमेव अन्वेषणं क्रियताम्।पाठ का वाक्य (पृ. ९२)। लोट्-लकार का कर्मवाच्य — ‘कुरु’ → ‘क्रियताम्’
त्वं यत्नम् अभ्यासं च कुरु।त्वया यत्नः, अभ्यासश्च क्रियेताम्।कर्म दो हैं (यत्नः + अभ्यासः) इसलिए क्रिया द्विवचन — ‘क्रियेताम्’
शिष्यः गुरुं सेवते।शिष्येण गुरुः सेव्यते।√सेव् वैसे भी आत्मनेपदी है; कर्मवाच्य में उसका रूप ‘सेव्यते’ बनता है
तीन कदम में कर्मवाच्य बनाइए: (१) कर्ता को तृतीया में कर दीजिए (रामः → रामेण, छात्राः → छात्रैः, बालिकाः → बालिकाभिः)। (२) कर्म को प्रथमा में कर दीजिए (पाठम् → पाठः, श्लोकान् → श्लोकाः)। (३) धातु में जोड़कर आत्मनेपद के प्रत्यय लगाइए और वचन कर्म के अनुसार रखिए (पठ् + य + ते = पठ्यते; लिख् + य + न्ते = लिख्यन्ते)। पुस्तक स्वयं यही निष्कर्ष लिखती है — ‘अत्र सर्वेषु उदाहरणेषु क्रियापरिवर्तनं कर्मपदानुसारम् अस्ति।’
पुस्तक की अन्तिम पंक्ति भी पढ़िए: ‘यो नियमः अत्र (तिङन्तस्थले) प्रदर्शितः स एव नियमः कृत्-प्रत्ययस्थलेषु (क्त-तव्यत्-अनीयर्-प्रत्ययान्तपदेषु) बोद्धव्यः। केवलं तत्र कर्मपदगत-लिङ्गानुरूपं कृदन्तपदस्य लिङ्गं वचनं च भवतः इति विशेषः।’ अर्थात् जो नियम क्रियापदों पर लगा, वही ‘कर्तव्यः/कर्तव्या/कर्तव्यम्’ जैसे कृदन्त पदों पर भी लगेगा — बस वहाँ लिङ्ग भी कर्म के अनुसार बदलेगा। यही अगले खण्ड का विषय है।
क्या यह उपयोगी रहा? त्रुटि बताएँ